IV Liceum Ogólnokształcące im.Komisji Edukacji Narodowej w Poznaniu - OPPN 9.06.2015 Warszawa

Jesteś tutaj: Start / Koła zainteresowań, projekty, inicjatywy szkolne / Wzór na rozwój / OPPN 9.06.2015 Warszawa

OPPN 9.06.2015 Warszawa

• 
• 

Metody pracy: budowanie własnego prototypu ładowarki solarnej, eksperymentowanie z jej

działaniem, omówienie, udoskonalanie modelu poprzez uzupełnienie go o akumulator

Przebieg działań;

Początkowo grupa realizowała głównie zajęcia teoretyczne oraz dyskusje, jednak była to forma, która

wywoływała niewielkie zaangażowanie uczniów. Po obejrzeniu kilku filmików , które pokazywały

praktyczne zastosowanie prostych technologii, uczniowie zapalili się do pomysłu zbudowania

własnych prototypów. Powstało kilka zespołów, które skoncentrowały się na następujących

tematach:

- ładowarka solarna

- wiatrak

- wykorzystanie elektromagnetyzmu

- pływające ogrody

- kolejka grawitacyjna

- szklarnia

W toku prac część z zespołów, kiedy pojawiły się trudności straciła zapał i nie ukończyła swoich

zadań. Inne jednak odniosły prawdziwy sukces.

Zróbmy coś co się przydaje

Jak się okazało najwięcej zapału i wytrwałości miał zespół, który zajął się budowaniem ładowarki

solarnej. Jej działanie było zaprezentowane na jednym z filmów i zdecydowanie zainteresowało

uczniów. Dodatkową motywacją, by zająć się właśnie tą kwestią był fakt, że uczniowie często ładowali

swoje telefony w szkole, co wywoływało sprzeciw dyrekcji. Okazało się, że posiadanie urządzenia,

które może pozyskiwać energię ze źródeł odnawialnych, a zatem bez konieczności płacenia za prąd,

jest pożądane i znajdzie zastosowanie również w Polsce, a więc kraju, w którym energii elektrycznej z

pozoru jest pod dostatkiem.

Na początku było pod górkę ale się nie poddaliśmy

Początkowo problemem, który hamował rozwój projektu, było zebranie wszystkich niezbędnych

materiałów. Szczególnie trudne, bo wymagające sporych nakładów finansowych, było zdobycie

panelu słonecznego. Mimo to jednak uczniowie spróbowali znaleźć tańsze materiały i udało im się

zgromadzić i zakupić wszystkie niezbędne do zbudowania ładowarki komponenty (ok. 50 zł). Jeden z

nich tak podsumował to doświadczenie:

„Głównym problemem były pieniądze. Wstępny kosztorys nas przerósł, co doprowadziło do kryzysu i

sprawiło, że prawie chcieliśmy się poddać. Jednak postanowiliśmy, że spróbujemy jeszcze poszukać

tańszych źródeł materiałów. Rozpytywanie różnych naszych znajomych przyniosło efekt, tzn.

znaleźliśmy materiały, które nie były aż tak drogie, jak te z pierwszego kosztorysu. Wróciła w nas

wiara w powodzenie tego projektu i ostro wzięliśmy się do roboty. Potem było już z górki.”

Sukces motywuje

Kiedy chłopcom z zespołu udało się zbudować działającą ładowarkę solarną, ich sukcesem

zainteresowała się spora część szkoły. To stało się pożywką dla ich ambicji i dodatkową motywacją.

Stwierdzili, że nie chcą poprzestać na ładowarce, która działa tylko wtedy, gdy świeci słońce.

Postanowili rozbudować ją o akumulator, który będzie energię gromadził. Była to ich własna

inicjatywa. Uczniowie zrozumieli, że stosunkowo niedużym kosztem i nakładem własnej pracy można

robić rzeczy, które są przydatne i budzą zainteresowanie oraz podziw innych.

Zmiana perspektywy lub szersze pole widzenia

Nauczycielka podkreśla, że wraz z wciąganiem się uczniów w projekt można było obserwować

zachodzące w nich stopniowo zmiany. Widać było, że uczą się pracy w zespole, wywiązywania z

podjętych zobowiązań i współodpowiedzialności za podejmowane w grupie działania. „Najbardziej

zaś cieszy mnie to, że zaczęli widzieć drugiego człowieka i patrzeć na świat szerzej niż tylko z

perspektywy swoich potrzeb. Dostrzegli też, że w skali globalnej każdy dokłada swoją cegiełkę do

tego, jak finalnie wygląda nasz świat. Uczniowie zauważyli, że aby pomóc innym nie koniecznie trzeba

dawać pieniądze, że równie ważne jest nasze zaangażowanie, wrażliwość i praca. Myślę, że projekt

pomógł im stać się trochę lepszymi ludźmi, mniej skoncentrowanymi na sobie, bardziej

altruistycznymi.”

Z kolei z perspektywy uczniów ważne było to, że sami wykonują zadanie, że - w przeciwieństwie do

wielu innych szkolnych doświadczeń - robią coś praktycznego, co jest użyteczne w realnym świecie i

angażuje ich do działania, a nie tylko do słuchania.

„Motywacją było dla nas to, że możemy zrobić coś, co będzie miało praktyczne zastosowanie, a więc

rzeczywiście wykorzystać naszą wiedzę. Co więcej, takie działania jak nasze mogą pomóc innym i to

nie tylko w Polsce.”

Efekt kuli śniegowej

„Sława” zespołu budującego ładowarkę solarną sięgnęła poza mury szkoły. Pojawili się dziennikarze,

którzy zechcieli efekt pracy uczniów zaprezentować w mediach. Nagrodą dla wytrwałych był też

wyjazd na OPPM. Taki sukces wzbudził emocje: z jednej strony dumę zespołu, któremu się udało, ale

z drugiej również pewną zazdrość i żal tych innych, którzy nie wytrwali w swoich zamierzeniach

projektowych.

Niemniej jednak odpowiedzialna za projekt nauczycielka jest przekonana, że następnym razem

będzie więcej chętnych do włożenia wysiłku w realizację pomysłów. Teraz już większość szkoły wie,

że taki wysiłek przynosi owoce. Pani Elżbieta podkreśla jednak, że nauczyciel musi dać uczniom

przestrzeń do robienia praktycznych rzeczy, a także prawo do eksperymentowania czy popełniania

błędów.

„Zdecydowanie chcemy to dalej rozwijać! Następnym razem na pewno nie będę jednak zaczynać od

zajęć teoretycznych, ale od obrazu, filmu, ciekawostek i od propozycji zrobienia czegoś praktycznego.

Inaczej bardzo trudno jest wzbudzić zainteresowanie młodzieży. Naprawdę warto korzystać z

materiałów CEO, ponieważ dają nauczycielom szanse prawdziwego wciągnięcia i zaangażowania

uczniów, co wcale nie jest na co dzień łatwe.”

Autor:  Administrator